Haa aku nak cerita ini . Before experiment ini start, aku pergi public phone dulu. Sebabnyakan aku nak telefon mak aku nak tanya dah anta daun yang aku nak tue. Bila aku dah sampai kat public phone kat sekolah aku tue. Adoii adalah pulak minah i**** sorang ini. Pok pek pok pek tak berhenti kat public phone tue. Macam lah public phone tue hak milik keluarga dia. Tak per aku sabar jerlah
--- > Pastue lama lah jugak aku tunggu, barulah dia habis pok pek pok pok kat public tue. Lepastuekan dah lah kena sound dengan cikgu pasal rmbut ( warna perang ) . Boleh pulak kata --- > cikgu , nie memang warna rambut saya ? erkk aku yang dengar pon macam tak percaya jer. Kalau nak menipu cikgu pon. agak-agak lah minah oiiii ..
--- > Yang buat aku bengang dengan minah tue , eh-eh selamba badak air betul dia sound-sound aku. Nak tahu dia cakap apa --- > eh , boleh cepat sikit tak telefon tue ? Aku pon padang lah dia . apahal lak nak sound aku macam tue , tadi dia bergayut tak ingat dunia tue. Tak ada lah pulak aku nak sound-sound ( Aku cakap dalam hati jerlah) . Macam mana lah pulak mulut aku ini boleh berani nak sound dia balik --- > Aku cakap lah balik , eh , tadi bukan dah telefon ker ? tue nasib baik aku cakap mcm tue . kalau tak . aishhh memang malang lah nasib kau.
--- > Minah tue senyum-senyum pulak macam kerang busuk bila aku cakap macm tue !Sakai punya minah ! erkkkk bengang betul aku dengan dia.
No comments:
Post a Comment